u-Dekl. (4. Dekl.)
vultus ūs m
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:
vultus (voltus), ūs, maskulin, der Gesichtsausdruck, das Gesicht = die die Gemütsstimmung ausdrückenden Gesichtszüge, Mienen, der Blick
I)eigentlich
a)im Allgemeinen
compositus, erkünstelte, verstellteTac. Plin. ep.
maestusVerg.
tristisPlin.
hilaris atque laetusCic.
solutus et hilariculusSen.
decolorSen.
gaudia prodensHor.
adductus, finster, gerunzeltSuet.
distortusQuint.
distortissimusApul.
imago animi vultus, indices oculiCic.
oculi, supercilia, frons, vultus denique totus, qui sermo quidam tacitus mentis estCic.
praeclara est aequabilitas in omni vita et idem (gleiche) semper vultus eademque fronsCic.
vultum praeceptoris intueriQuint.
averso a conspectu regis vultuCurt.
ex vultu candidatorum coniecturam faciunt, quantum quisque animi et facultatis habere videaturCic.
ex vultu cuiusdam ephori, qui eum admoneri cupiebat, insidias sibi fieri intellexitNep.
nihil metus in vultu, gratia oris supereratTac.
si ad sacrificium accessuri voltum submittimus, den Blick senkenSen.
Plural
vultus ficti simulatiqueCic.
vultus acerbiOv.
boni (freundliche)Ov.
vultus trahereOv. oder ducereMart., finster oder verdrießlich aussehen, finstere Mienen machen
vultus fingere, sich beherrschenCaes.
vergleiche
voltus quoque hominum fingit scelusTer.
vultus (Blicke) avortite vestrosCic.
intraverunt aversis vultibusLact.
blandos mihi offers vultusTibull.
vultus tuos mihi expressitCic.
ex vultibus hominum mores colligoPetron.
b)emphatisch: ein zorniges, strenges Gesicht, zornige, strenge Mienen, der Zornblick
vultu terrereHor.
vultus instantis tyranniHor.
vultu offensionem coniectaveratTac.
II)übertragen: das Gesicht überhaupt
1)eigentlich
a)im Allgemeinen
simiaeCael. in Cic. ep.
vultus formaLampr.
vultu nigrioreVopisc.
scitis vultibus puellae, mit hübschen G.Sulp. Sev.
cadere in vultus, auf das GesichtOv.
b)insbesondere: das abgebildete Gesicht, das Bild, Bildnis
Epicurii vultusPlin. 35, 5
Probi vultus (Plural)Vopisc. Prob. 23, 5
Philippei nostri vultus , Philippd'or (= Goldmünze)Valer. imp. bei Treb. Poll. Claud. 14, 3
2)metonymisch: das Aussehen, die Gestalt
naturaeOv.
salis (Meeres)Verg.
totius domus funebris magis quam regius erat vultusVal. Max. 5, 7. ext. 1
non esse unum eloquentiae vultumTac. dial. 18
☞Nebenform vultum, wovon Ablativ Singular vultoApul. met. 4, 25 Eyss.
Plural volta (vulta)Enn. ann. 464Lucr. 4, 1205 (1213)