konsonat. Dekl. (3. Dekl.)
fraus fraudis f
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:
fraus, fraudis, feminin (altlateinisch frūs zu frustra, frustro), jede Handlung, die die Rechte eines anderen kränkt, der Betrug, das hinterlistige Verfahren, die Tücke, Bosheit, die Gaunerei, die Übervorteilung, Täuschung
I)eigentlich und metonymisch
A)eigentlich
1)im Allgemeinen
fraus odio digna maioreCic.
fraude loci et noctisVerg.
fraude caeli sereni deceptusVerg.
montium fraudeFlor.
non hostium sed locorum fraudeCurt.
locorum fraude prior, durch die Tücke des Geländes uns überlegenTac.
in fraudem creditorum, um sie zu betrügenICt.
sine fraude, ohne Betrug, ehrlichCic. Liv.
fraude malā, betrügerisch, diebischerweiseHor.
fraude ac dolo HannibalisLiv.
fraudem facere legiPlaut.Liv. oder contra legemLiv. oder senatus consultoCic. oder adhibere fraudem legiGell., umgehen, Eintrag tun
in fraudem legisICt.
Plural
omnes eius fraudes atque fallaciaeCic.
fraudes libertorumTac.
2)insbesondere: der Selbstbetrug, die Selbsttäuschung, der Irrtum
in fraudem incĭdere, delabiCic., se induereLucr.
esse fraudiLucr.
dare alicui fraudemLucr.
aliquem in fraudem impellereCic.
quis deus te in fraudem egit?Verg.
B)metonymisch
1)Betrüger, GaunerTer. heaut. 1033
fraus populiPlaut. Pseud. 365
von Tieren, Plural bei Gratt. cyn. 82
2)durch Täuschung erzeugter Schaden, Nachteil
tuis nunc cruribus capitique fraudem capitalem hinc creasPlaut.
alicui fraudem ferre oder fraudi esse, schaden, zum Nachteil gereichenCic.
in eandem fraudem incĭdesTer.
in fraudem agere, ins Verderben stürzenVerg.
sine fraude esse oder fieriCic.und anderes. Müller Liv. 1, 24, 5
II)übertragen: überhaupt das Vergehen, Verbrechen, die Freveltat
fraudem suscipereCic. oder committereHor.
fraudem capitalem admittere oder audereCic. Liv.
fraudes inexpiabiles concipereCic.
☞Genitiv Plural fraudium und fraudumsiehe Neue-Wagener Formenl.³ 1, 414 und Georges Lexik. der lat. Wortf. S. 287
archaistische Nebenform frūs, wovon Dativ Singular frudiLucr. 1, 187
Ablativ Singular frudeCorp. inscr. Lat. 1, 198, 64
Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary:
fraus, fraudis (genitive plural fraudiumCic.), feminine 2 FER-, a cheating, deceit, imposition, fraud
ad fraudem callidiCic.
cum fraude fiat iniuriaCic.
fraus fidem in parvis sibi praestruitLiv.
occasionem fraudis quaeruntCaes.
per summam fraudemCic.
Litavici fraude perspectāCaes.
quod fraudem legi fecissetLiv.
ii, quibus per fraudem fuit uti (inperiis), i.e. have obtained wrongfullySall.
sese dedere sine fraude, i.e. unconditionallyCaes.
bestiae cibum ad fraudem suam positum aspernunturLiv.
exagitabantur omnes eius fraudes, deceptionsCic.
fons fraudiumCic.
Of persons, a cheat, deceiver, fraudTer.
A bad action, offence, crime
impiaCic.
scelus frausqueCic.
priscae vestigia fraudisVerg.
nocitura Postmodo natisHor.
fraudes inexpiabiles concipereCic.
A self-deception, delusion, error, mistake
Inperitos in fraudem inlicisTer.
in fraudem deducereCic.
in fraudem in re publica delabiCic.
Fraude loci et noctis Oppressus, ignorance ofVerg.
Injury, detriment, damage, hurt, harm
ventosa ferat cui gloria fraudemVerg.
id mihi fraudem tulitCic.
esse alicui fraudi aut crimini, tend to his injuryCic.
ne Servilio fraudi esset, quod, etc.Liv.
quod sine fraude meā fiat, facio, without harmLiv.
dies, ante quam sine fraude liceret ab armis discedereSall.
Person., Fraud, the god of deceit
Text based on data provided by Perseus Digital Library, with funding from The National Endowment for the Humanities. Original version available for viewing and download at http://www.perseus.tufts.edu