konsonat. Dekl. (3. Dekl.)

praeceptor praeceptōris  m

Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:

praeceptor, ōris, maskulin (praecipio)

I)der VorausnehmerPaul. Nol. epist. 43, 2

II)der Vorschreiber

A)= der GebieterGell. 1, 13, 8

B)= der Unterweiser, Lehrer

praeceptor virtutisColum.

educator praeceptorque (Neronis)Tac.

praeceptor domesticusQuint.

Aeacidae praeceptor ChironOv.

praeceptor philosophiaeNep.

praeceptor rhetorīcaeSuet.

eidem erant vivendi praeceptores atque dicendiCic.

aliquem auctorem et praeceptorem omnium consiliorum totiusque vitae habereCic.

cui (adulescenti) in hoc lubrico aetatis non praeceptor modo, sed custos etiam rectorque quaerendus estPlin. ep.

Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary:

praeceptor, ōris, masculine prae+CAP-, a teacher, instructor, preceptor

vivendi atque dicendiCic.

fortitudinisCic.

philosophiaeNep.

AeacidaeOv.


Text based on data provided by Perseus Digital Library, with funding from The National Endowment for the Humanities. Original version available for viewing and download at http://www.perseus.tufts.edu