o-Dekl. (n.)

praeceptum ī n

Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:

praeceptum, ī, neutrum (praecipio), die Vorschrift, Verordnung, Regel, Lehre, Erinnerung, der Befehl

artisCic.

medicorum, philosophorum, rhetorum praeceptaCic.

praecepta Latine loquendiCic.

praecepta de ratione scribendiSuet.

praecepto observatoCaes.

praecepta tradere dicendiCic.

praecepta dareCic.

dare alicui sapientiae praeceptaCic.

et augendi et laudandi et vituperandi praecepta dareCic.

ad eas res praecepta dareCic.

praecepta per libellos dareSuet.

praecepta dare oder ponere in aliquidCic.

praecepta gustareCic.

alicui pervulgata praecepta decantareCic.

praecepta facessereVerg.

excĭderunt (er vergaß) praecepta dictatorisLiv.

ne Vespasianum senem triumphalem praeceptis coërceret, hofmeistereTac.

Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary:

praeceptum, ī, neuter Participle neuter of praecipio, a maxim, rule, precept, order, direction, command, injunction

praeceptorum plenus istorumTer.

praecepto ab iis observatoCaes.

sine praecepto ullius suā sponte struebatur aciesLiv.

transvectae praecepto ducis alaeTac.

hoc praeceptum offici diligenter tenendum estCic.

praecepta philosophiaeCic.

deūm praecepta secuti, commandsVerg.

Text based on data provided by Perseus Digital Library, with funding from The National Endowment for the Humanities. Original version available for viewing and download at http://www.perseus.tufts.edu