Adjektiv a/o-Dekl. dreiendig
invītus a um
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:
invītus, a, um
I)wider Willen, ungern
a)von Personen (Gegensatz cupiens, volens, libenter, voluntate)
verbunden
invitus et coactusCic.
coactus invitusqueLact.
volens seu invitus, er mochte wollen oder nichtLiv.
invitus istic sumCic.
ut nihil faciat invitusCic.
invitus facio, ut etc.Cic.
non invitus feci, ut etc.Cic.
nam delectus adhuc quidem invitorum est et a pugna abhorrentiumCic.
invito et repugnanti (unwillkürlich) per genas lacrimae fluuntSen.
invito despondet ei filiam suam, dringt zur Verlobten aufCic.
quocumque istinc loco seu volens seu invitus constitistiLiv.
rem publicam, si a volentibus nequeat, ab invitis ius expedituramLiv.
invitos cogens tremereLucr.
invitos consistere coguntCaes.
quod vos inviti secuti estis, wozu ihr gedrängt wurdetCic.
hic ordo, qui decrevit invitus, zu diesem Beschluss gedrängt wurdeCic.
nam sola nulla invitior solet essePlaut. cist. fr. VI. v. 309. p. 36, 4 Schoell
eum invitissimum dimisiCic.
a me invitissimo decessitCic.
me, te, se etc. invito, »wider meinen, deinen usw. Willen«
si, se invito, conarenturCaes.
dis hominibusque invitisCic.
me invitissimoCic.
invitissimis Stoicis, trotz des heftigsten Widerstrebens der StoikerCic.
mit Genitiv
non invitum fore solutionis, die Zahlung nicht ungern sehen werdeICt.
b)von Leblosem
invita in hoc loco versatur oratioCic.
invita verba sequenturHor.
invitā lege agereCic.
invitis oculis aspicereOv.
II)poetisch übertragen: ungern geleistet, unfreiwillig
invitā opeOv. ex Pont. 2, 1, 16
invito sanguineVal. Flacc. 3, 391
☞archaistisches Neutrum inveitumCorp. inscr. Lat. 1, 206, 93
Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary:
invītus, adjective with superlative, against the will, unwilling, reluctant, perforce, on compulsion
Invitus feci, lex coëgitTer.
neque senatus provinciam invitus dederatSall.
invitus feci, ut, etc.Cic.
ut viatores invitos consistere cogantCaes.
eum ego a me invitissimus dimisi, much against my willCic.
nihil invitis fidere divis, i.e. against their willVerg.
invito patre, in spite ofTer.
se invito transire, against his willCaes.
invitissimis eisCic.
invitā Minerva, against one's natural bentCic.Hor.
quod et illo et me invitissimo fiet, altogether against his inclination and mineCic.
As substantive masculine
elicere veram vocem ab invitoCic.
Reluctant, unwilling
invita in hoc loco versatur oratioCic.
Invitae anni spem credere terraeVerg.
verbaque provisam rem non invita sequenturHor.
ignesOv.
ope, i.e. furnished involuntarilyOv.
Text based on data provided by Perseus Digital Library, with funding from The National Endowment for the Humanities. Original version available for viewing and download at http://www.perseus.tufts.edu