o-Dekl. (m./f.)

vīcus ī  m

Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch:

vīcus, ī, maskulin (nach VarroVarro LL. 5, 145 von via, richtiger statt voicos, οικος, gotisch weihs, althochdeutsch wīh, vergleiche Weichbild), ein »Häuserkomplex«

I)in der Stadt: das Quartier, Stadtviertel, aber auch die Häuserreihe, Gasse

nullum in urbe vicum esse, in quo non etc.Cic.

vicos plateasque inaedificatCaes.

hostes per vicos et plateas undique obruunt dimicantesVeget.

inter vicos aut inter vias manereSuet.

in vico angusto habitarePetron.

dimensis vicorum ordinibus et latis viarum spatiisTac.

in Rom

v. Tuscus, Cyprius, Iugarius und anderenLiv.

II)auf dem Land

A)der Weiler, das Dorf, der Flecken, als eine Menge vereinigter WohnungenCic.Caes.und andere

maritimusLiv.

per pagos vicosqueTac.

B)das Gehöft = Landgut, Vorwerk, Bauernhof

ad me scribis te vicum vendituramCic.

quid vici prosunt aut horrea?Hor.

archaistischer Nominativ veicusCorp. inscr. Lat. 1, 603 und 1462

Genitiv Plural veicorumibid. 14, 2121

heteroklitisch nach der 4. Deklination: Ablativ Singular vicuVict. Vit. 1, 42, Akkusativ Plural vicusVict. Vit. 2, 15 und 3, 48

Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary:

vīcus, ī, masculine 2 VIC-, a row of houses, street, quarter, ward

in urbeCic.

vicos plateasque inaedificatCaes.

Tusci turba inpia viciHor.

A village, hamlet

Cobiamachus, qui vicus, etc.Cic.

vicos ad quadringentos incenduntCaes.Liv.Hor.Tac.

A country-seat; vicum vendere

Quid vici prosunt aut horreaHor.


Text based on data provided by Perseus Digital Library, with funding from The National Endowment for the Humanities. Original version available for viewing and download at http://www.perseus.tufts.edu