15 Cic. Tusc. 1, 32–35

32 ↷vetera iam ista et religione omnium consecrata: quid in hac re p. tot tantosque viros ob rem p. ob rem p.] b r in r. V¹ ob re p. K ob rē p. (er. ublică) G interfectos cogitasse arbitramur? isdemne ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? nemo umquam sine magna spe inmortalitatis se pro patria offerret ad mortem. 33licuit esse otioso Themistocli, licuit Epaminondae, licuit, ne et 1. et in r. V¹ vetera et externa quaeram, mihi; sed nescio quo modo inhaeret inin s. v. add. G¹ mentibus quasi saeclorum quoddam augurium futurorum, idque in maximis ingeniis altissimisque animis et existitexsistit GR maxime et apparet facillime. quoquod X sed d exp. G¹ quidem dempto quis tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis viveret? 34loquor de principibus; quid?quod G¹ poëtae nonne post post] st in r. V^c mortem nobilitarinobilitare K¹ corr. ² volunt? undeunde ergo in ut est de ennio corr. K^c(?) ergo illud:

mercedem gloriae flagitat ab is quorum patres adfecerat gloria, idemque:

vivus V^c sed quid poëtas?poetas ς putas X poetę V^c (p a m. 1, oetę in r.) opifices post mortem nobilitarinobilitare K¹ corr. ² volunt. quid enim Phidias sui similem speciem inclusit in clupeo Minervae, cum inscribere nomen add. Ern. non liceret? quid?quid? nostri eqs. libere Hier. in Gal. p. 517 nostri philosophi nonne in is libris ipsis, quos scribunt de contemnenda gloria, sua nomina inscribunt?

35Quodsi omnium consensus naturae vox est, omnesque omnesque] huiusque H qui ubique sunt consentiunt esse aliquid, quod ad eos pertineat qui vita cesserint,cesserint GK, sed prius s in r G¹, ex n K^c nobis quoque idem existimandum est, et si, quorum aut ingenio aut virtute animus excellit,excellet V² eos arbitrabimur,arbitrabimur X arbitramur V We. al. quia natura optima sint, cernere naturae vim maxume, veri simile est, cum optumus quisque maxume posteritati serviat, esse aliquid, cuius is post mortem sensum sit habiturus.