13 Cic. Att. 16, 13

1o casum mirificum! v Idus cum ante lucem de Sinuessano surrexissem venissemque diluculo ad pontem Tirenum qui est Menturnis, in quo flexus est ad iter Arpinas, obviam mihi fit tabellarius, qui me offendit „δολιχὸν πλόον ὁρμαίνοντα.“ At ego statim „Cedo“ inquam „Si quid ab Attico.“ Nondum legere poteramus; nam et lumina dimiseramus nec satis lucebat. Cum autem luceret, ante scripta epistula ex duabus tuis prior mihi legi coepta est. Illa omnium quidem elegantissima. Ne sim salvus si aliter scribo ac sentio. Nihil legi humanius. Itaque veniam quo vocas, modo adiutore te. Sed nihil tam ἀπροσδιόνυσον mihi primo videbatur quam ad eas litteras quibus ego a te consilium petieram te mihi ista rescribere. 2Ecce tibi altera qua hortaris „παρʼ ἠνεμόεντα Μίμαντα“, Appiam scilicet „ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχοντα.“ Itaque eo die mansi Aquini. Longulum sane iter et via mala. Inde postridie mane proficiscens has litteras dedi.